วันที่หดหู่ที่สุด

ไม่เคยคิดหรอก ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น และไม่เคยคิดด้วยว่าจะเกิดขึ้นง่ายแค่นี้ และก็ไม่คิดด้วยว่าตัวเองจะเศร้าขนาดต้องระบายให้ใครฟังในเว็บแบบนี้

เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา ฮาร์ดดิสก์หลักของโน้ตบุ๊กเรา พังแล้ว

แค่แป๊บเดียว แค่เสียบพินผิดนิดเดียวเท่านั้นแหละ ตอนที่เอาออกมาจากเครื่องเพื่อเสียบกับกล่องexternal

แค่อยากเอามาต่อเครื่องEee เพื่อพักเครื่องหลัก แต่ดันเสียบผิด แล้วไม่ได้ดูให้ดี เพราะตัวhddมันก็ติดกับเคสของโน้ตบุ๊กด้วย เลยไม่ได้จับใส่กล่อง ถ้าจับใส่ก็คงรู้ว่ามันเีสียบไม่ตรงอยู่

แค่นั้นแหละ ทุกอย่างก็จบ งานที่ทำมา ไดอารี่ทั้งหมด รูปถ่ายตอนม.6ทั้งหมด รายการวิทยุญี่ปุ่นที่เซฟไว้ตลอด เพลงที่เก็บมานาน โปรแกรมสารพัด อนิเมะหลายเรื่อง และก็สารพัดอย่าง… เปิดไม่ได้ในทันที ไม่มีทางแก้เองได้ด้วย เพราะอาการของมันคือ ไม่ทำงาน เลย ไม่มีเสียง ไม่มีการหมุนจานแม่เหล็กใดๆทั้งสิ้น

ทางแก้? ไม่ส่งศูนย์ ซึ่งก็ไม่รู้อยู่ไหน ไม่รู้ว่าจะได้ข้อมูลหรือไม่  ่ก็ส่งร้านรับกู้โดยเฉพาะ แต่ราคาล่ะ เห็นในเว็บนึงแล้ว กู้ด้านฮาร์ดแวร์ คิด6000… ไม่ไหวหรอก ไอ้เรื่องค่าของข้อมูลในความรู้สึกน่ะ มันตีค่าไม่ได้อยู่แล้ว แต่ในความเป็นจริง 6000นี่จ่ายไม่ไหวหรอก… พรุ่งนี้จะลองไปหาร้านซ่อมคอมดูที่ฟอร์จูนทาวน์ แต่ไม่มีความหวังเลยซักนิด…

อีกวิธีที่คิดว่าจะลอง คือการแช่แข็ง อ่านเจอในเว็บต่างประเทศเมื่อนานมาแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาลองทำดูเอง… ถ้าพรุ่งนี้หาทางซ่อมไม่ได้ ก็คงต้องทำอย่างนั้นล่ะ

อันที่จริง เราเป็นคนคิดอะไรในแง่ดีนะ ยังดีที่พอร์ตAPUปรินท์ ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยังดีที่รูปภาพม.4-ม.5อยู่ในฮาร์ดดิสก์อีกตัว ยังดีที่เราก๊อบไฟล์assของซับทั้งหมดไว้ในhddอีกตัวแล้ว ยังดีที่มีไดอารี่อยู่บนเด็กดี (ถึงมันจะไม่มีเรื่องลับๆอยู่เลยก็ตาม) ดีที่อัพงานต่างๆไว้บนเว็บด้วย ถึงจะไม่ครบ แต่ก็คาดว่าจะตามกลับมาได้ ยังดีที่อนิเมะซีซั่นนี้ยังเริ่มมาไม่เท่าไร ตามโหลดง่าย ยังดีที่เราเผาเมะไปแล้วพอควร ยังดีที่รายการวิทยุึ ถึงเก็บไว้เราก็ไม่ได้ฟังซ้ำเท่าไร ยังดีที่มีรายชื่อเพลงส่วนใหญ่อยู่ในSDการ์ดของppc ยังดีที่เพลงส่วนใหญ่เราเผาลงdvdหมดแล้ว ถึงอาจจะลำบากในการก๊อบกลับให้ครบก็ตาม… แต่สิ่งที่หายไป มันก็หายไปแล้วอยู่ดี สิ่งที่ไม่ได้แบ็กอัพไว้ มันก็หายไปอยู่ดี แล้วก็เป็นของช่วงเวลาหลายเดือนด้วย… ไม่ใช่ไม่กี่สัปดาห์… เห็นความสำคัญของแบ็กอัพก็ตอนนี้แหละ แต่เราก็ไม่ใช่พวกที่ขยันแบ็กอัพอยู่ดี เราทำก็ต่อเมื่อทำงานเสร็จเป็นชิ้นๆใหญ่ๆไป… อย่างD.C.II เราก็แบ็กอัพเอาตอนที่ทำครบ13ตอนแล้วนั่นแหละ…

อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดสินะ วันนี้ทั้งวันแทบจะดูเมะเพลินสบายเลย แต่กลางคืนกลับต้องเศร้าขนาดนี้ เรารู้ดีว่านี่ก็แค่อุปสรรค เหตุการณ์เล็กๆในชีวิต แต่กับคนที่จัดการตัวเองตลอด คนที่แทบไม่เคยเจอเรื่องร้ายๆอย่างเรา เจอแบบนี้เข้าไปก็รู้สึกแย่มากๆเลยล่ะ…

รู้สึกขอบคุณเครื่องEeeจริงๆ ที่ทำให้เราได้พิมพ์บ่นอยู่แบบนี้ได้ เราไม่ใช่คนที่จะโทรไปร้องห่มร้องไห้กับใคร ขอพิมพ์อย่างนี้ดีกว่า พิมพ์แบบนี้ ระบายออกมาแบบนี้แหละ ไม่เดือดร้อนใคร สบายใจตัวเอง ขอบคุณเว็บนี้ด้วย ที่ให้พื้นที่ให้เราระบายความรู้สึกแย่ๆออกมา

ความประมาทเป็นหนทางสู่ความตาย… พลาดแค่ไม่กี่มิลฯ ฮาร์ดดิสก์ก็ลาโลกได้… ขอให้ทุกท่านระวังไว้ด้วย…

ปล. ความหวังสูงสุดตอนนี้คือส่งศูนย์ของมัน คิดว่ายังอยู่ในประกัน… แต่ติดอย่างเดียว ดูในเว็บมันแล้วงง ไม่รู้อยู่ที่ไหนน่ะสิ… -*- คงต้องหาทางหาให้เจอแหละ

Share

  • Add this entry to Hatena Bookmark

Follow Me

%d bloggers like this: