รับเสด็จ

วันศุกร์ที่25 ก.ค. 2551 นักเรียนม.6 ร.ร.สาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา มีหน้าที่ต้องมารับเสด็จในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรบัณฑิตที่จบการศึกษา เพราะงั้น เราก็เลยมาโรงเรียนเพื่อร่วมรับเสด็จอย่างที่บอก วันนี้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงมาเป็นผู้แทนพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (ฟังมาว่างั้น) ก็จะเล่าเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ไว้ที่นี่ครับ
7月25日(金)、カセサート大学付属学校の高校3年生が卒業者の卒業証書を渡す式典に国王様の代わりにいらっしゃったチュラポーンワライラック王女様を迎えることになった。ちょっとの出来事を話させてもらいます。

ตอนเช้า เข้าแถว ฝึกซ้อมถวายคำนับ โชคดีที่ต้นไม้บังหมดแดดให้หมดเลย แต่คนที่โดนแดดเต็มๆ ก็ซวยไป…
午前はお辞儀する練習。並木のおかげで日差しが全然なかった。ま、木の陰にいなかった人はかわいそうだったけど。

มื้อเที่ยง = เย็นตาโฟ/บะหมี่หมูแดง+ไอศกรีมจากไมโล (เบิ้ลได้~)
昼飯はイェンターフォーかポークヌードルにマイローのアイスクリーム


            มีภาพตัวเองไว้เป็นที่ระลึกซักหน่อย><

อันนี้คือรอปรบมือรับบัณฑิต พวกนิสิตเขาปรบมือแค่ขบวนนำของแต่ละคณะ ของเราปรบยาวตลอดเลย เหนื่อย แถมดูน่าเกลียดยังไงไม่รู้ (ปรบกันไม่ดังอะนะ ก็แหงล่ะ ใครจะไปปรบมือยาวครึ่งชม.ได้…)
卒業生たちが来て、拍手するのを待っていたとき。30分も拍手し続けていた。。。

ยืนรอรถพระที่นั่งจนหมดแรงไปคน… รอตั้งนาน โค้งสองวินาที จบ… ไม่ชอบเลย เรื่องที่ทำให้เสียเวลาคนเยอะแยะแต่ไม่ได้อะไรนอกจากความดูดีเนี่ย ไม่บ่นดีกว่า เดี๋ยวเกิดเรื่อง…
王女様の車を待ちくたびれた。長ーーい間待ってから、2秒ぐらいのお礼をして終わり。こんなことって大嫌いなんだ。時間の無駄だと思うんだから。とにかく、不満文句は放っておくことにしよう。

ก่อนกลับมีเลี้ยงแซนด์วิชกับเป๊บซี่ โรงเรียนนี่ช่างลงทุนล่อให้นักเรียนมาจริงๆ สรุปแล้ว งานนี้หลักๆ ก็คือมารอ รอ รอ นั่นแหละ ไม่มีอะไรเลย… แต่ช่วงรอนี่แหละ เป็นช่วงที่คุยกับเพื่อนได้สนุกสนานมาก เรื่องโมเอะๆ นี่แหละ ขอละไว้ดีกว่า ไม่อยากอ้างอิงถึงใครเท่าไร
帰る前のサンドイッチとぺプシー。大体その日は待つ、待つ、そして待つことだけあった。ろくなことなんてあまりなかったが、待つ間には喋ったりして楽しかったんだけど。

พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนอีกแล้วสิ หยุดมาสัปดาห์กว่าๆ รู้สึกเหมือนปิดเทอมยังไงก็ไม่รู้ อยากทำตัวขี้เกียจต่อไปจัง >___<
明日からまた学校。一週間以上の休みで、なんだか学期休みの気分だったな。もう少しごろごろしたいな~

ปล. เริ่มแปล Nanatsuiro Drops Pure!! เล่มสองแล้วนะครับ เชิญอ่านต่อได้ที่  เลยนะครับ
Ps. ななついろ★ドロップスPure!!の翻訳を改めて続け始めたよ。どうぞ上のボタンへ。

Share

  • Add this entry to Hatena Bookmark

Follow Me

%d bloggers like this: